bir şehir, bir sınav, bir hata, suya düşen,ertelenen hayaller...

istanbul

öss

tercih sıralaması

ankara'dan gidememek..

bugün yine depreşti tüm bunlar. ama bu sefer yalnızca gözlerim sulandı. eskisi gibi ağlamıyorum artık, ağlayamıyorum belki de..

küçüklüğümden beri aşığım istanbul'a. evet evet kesinlikle aşk bu. yıllardır küçük kaçamaklardan öteye gidemediğim ama her fırsatta kendimi kollarında bulduğum yegane aşkım, aşklarım..

2006'nın son ayları-2007'nin ilk ayları.. ahh.. ne kadar zor geçti benim için. yıllarca beklenen üniversite hayatı, yeni insanlar, arkadaşlar, ortamlar, aynı şehir..

ben hiçbir zaman ankara'da kalmak istemedim üniversitede. hep ailemden uzakta okumayı, kendi ayaklarımın üzerinde durabilmeyi istedim. istanbul'da okumayı istedim. yandım tutuştum hatta bu istekle ve sonunda kül oldum. ankara'da kül olmak.. garip..

bana kızanlarınız eminim çoktur ne güzel işte ailenin yanında okuyorsun,ekmek elden su gölden, ankara gibi yerde yaşıyosun daha ne.. duyar gibiyim. yüzüme de çok söylendi bunlar. ama böyle düşünen birine kendimi anlatabilmem sebeplerimi kabul ettirebilmem gerçekten çok zor oluyor. zaten artık uğraşmıyorum da bununla.

istanbul'un herşeyini seviyorum: o çeşit çeşit garip insanlarını, dar sokaklarını, denizini, yokuşlarını, havasını, sizi hem bıktıran hem bağımlılık yapan o tuhaf tarafını, arka sokaklarını, gezmekle bitmeyen tarihini, doğasını vs vs..

oysa ki özgürlüğü seçmek

başka vücutlar sevmek

bir şehri tam kalbinden

beyninden

vurup gitmek

var aklımda

başla hadi

sar karanlığına beni

al en derinine hadi

sar bikere sar bikere

başla

yıka yağmurlarında beni

ıslat yine ıslat yine hadi ağlat

kaybet kaldırımlarında beni

yürüt yine üşüt yine hadi

ps.yazarken teoman-yağmur ve cem adrian-sonbahar çalıyordu..